Workshop en zo

Morgen komt mijn vriendin weer op bezoek. Yes!

Ik had vanmiddag een gesprek met een sociaal team omdat ik geïnformeerd heb of ik begeleiding kan krijgen. Mijn vriendin adviseerde mij om hier naar te informeren. Vermoedelijk kan ik dit krijgen vanwege mijn beperking.

Al zijn de medewerkers van het sociaal team terughoudend. In theorie is veel mogelijk. Wat er in de praktijk kan? 

Tijdens het gesprek hadden we het over het contact dat ik heb met mijn twee vriendinnen. Dat wil zeggen: de goede vriendinnen die ik, vanwege de goede band, mijn vriendinnen noem. Van verkering is helaas geen sprake.

Hoe is het als een vriendin op bezoek komt en weer weggaat? Heb je haar al eens gezegd dat je verliefd op haar bent? 

Tja, makkelijk is het niet als je goede vrienden bent maar niet hetzelfde voor elkaar voelt. Ik ben heel blij met wat (en wie!) ik heb. Maar ik zou zo blij zijn als er niet alleen sprake is van intimiteit (vertrouwen) maar als we ook intiem met elkaar zijn. 

Ze is mooi, lief en maakt mijn leven, dat een stuk positiever is dan enkele jaren geleden, naar mijn gevoel compleet. Nou ja, bijna dan. Want: we zitten in de friend-zone en hebben geen (LAT-)relatie.

Kind

Zoals in het vorige bericht gemeld was afgelopen woensdag mijn vriendin op bezoek. Ze vindt een foto op mijn slaapkamer zo mooi. Het is een foto gemaakt door een schoolfotograaf. Ik denk dat ik toen nog op de kleuterschool zat.

"Lief" zegt mijn vriendin. Waar ik haar onwijs dankbaar voor ben. 

Ze is zelf ook heel lief. We zijn geen lovers maar wel soulmates die veel van elkaar houden. 

Web workshop

Woensdag kwam mijn vriendin weer bij me op bezoek. Dit keer al in de ochtend omdat we ons hadden opgegeven voor een workshop. 

Deze werd, het is tenslotte coronacrisis, online gepresenteerd. 

Het is een driedelige workshop. Afgelopen woensdag volgden wij les 1. 

Ik heb de cursus al eens gevolgd. Dat was toen de offline variant, gewoon in een zaaltje. De presentatie werd live gedaan. 

Het was interessant. Ik vind het leuk dat mijn vriendin al veel weet over het onderwerp én het leuk vond om actief mee te doen. Wij zaten, lekker coronaproof, samen voor een 27 inch monitor. De laptop had ik daar op aangesloten. 

Een van de opdrachten die we tijdens de les kregen was het bedenken van associaties met betrekking tot corona. Je kon er, zeker met mij als deelnemer, op wachten tot iemand 'bier' zou noemen. 

Ik hoop dat mijn vriendin de andere twee lessen ook leuk vindt, en zich gaat aanmelden voor het themacafé. Daar ben ik een van de 'tafelgasten'..

Bedankt hè voor de pannenkoek

Zoals gezegd in de vorige blog komt mijn vriendin morgen weer bij me op bezoek. Jippie yeah! 

Hoewel zij zelf het mooiste en liefste cadeau is, geeft ze mij ook nog een presentje: een pannenkoekplant. Ze heeft deze zelf gekweekt van een stek. 

Ik ben niet zo van het verzorgen van planten, en had ook jaren geen plant in mijn huis want ze gingen steeds dood. (De ene keer te weinig en het andere moment te veel water.) Maar ik ben haar heel dankbaar. 

Ze denkt mee om mijn woning huiselijk te maken én mijn gezondheid. Planten zijn goed voor de frisse lucht.

Echt gezellig is het als ze op bezoek is. Dat kan me niet vaak genoeg gebeuren. Niet zo lang geleden zei ik tegen haar dat ik een LAT-relatie waarbij ik iemand iedere dag bezoek/ontvang maar we niet samen slapen niet fijn zou vinden, maar als ik in de tijd met mijn partner de liefde zou bedrijven dan laat ik het bezwaar meteen vallen.

Nu zal ik voor een verkering een andere vriendin moeten vinden. Maar, ik hoop dat ze voor de rest van onze levens mijn vriendin blijft. Net als mijn andere vriendin.

Countdown naar de finale

The final countdown is een liedje. Het is, voor zover ik weet, dit jaar nog niet gezongen in het tv-programma 'the Masked singer'.

Vrijdag de 13e november wordt de finale uitgezonden. Mijn vriendin komt op bezoek. Samen gaan we de finale kijken.

We hebben al een paar afleveringen samen bekeken. We zijn nu aan het bedenken wie de finalisten zijn. 

In de finale de volgende fictieve figuren: panter, vos, zebra en Neptunus.

Mijn verdachten op dit moment zijn ....

• panter = Angela Schijf 
• vos = Sharon Dourson 
• zebra = Howard Komproe 
• Neptunus = ??? 

Favoriete artiest: de zebra.

Maskerade

Gisteravond was mijn vriendin weer op bezoek. Wij hebben een van de buurtsupers overvallen om wat lekkkere broodjes te kunnen eten. Daarna hebben wij een aflevering van 'the Masked singer' teruggekeken én, door een laptop aan te sluiten op de tv, via YouTube de webinar 'autisme bij meisjes en vrouwen' van GGZ Noord-Holland Noord. 

In de webinar werd onder andere besproken dat meisjes hun autisme veel meer camoufleren dan jongens dit doen. Meisjes zijn, bewust of onbewust, meer bezig zichzelf aan te passen aan andere meiden. Dit doen ze onder andere door, gewild of ongewild, een masker op te zetten. 

Het was weer een heel gezellige avond. Dit keer zaten we samen op mijn driepersoons bank. Het was bijna als vanouds. De aanraking (ik raak haar aan) was er weer maar nog niet zo frequent en intensief als voor de crisis. Dat vind ik erg jammer. Ik sla graag een arm om haar heen, neem haar graag in mijn armen en laat haar, als zij verdrietig is, graag op mijn schouder uithuilen. 

En dat voor twee mensen die in de 'friendzone' zitten. Iedere kandidate om mijn vriendin te worden meet ik af aan haar. Uiterlijk, seksueel opgewonden raken, karakter, klik, vlinders in mijn buik et cetera. Hoewel ik het erg jammer vind dat wij nooit verkering met elkaar zullen krijgen (daar is zij heel stellig in, want ze is niet verliefd op mij) wil ik haar nooit kwijt. Maar ik hoop niet dat onze vriendschap een relatie tussen mij en een andere vrouw in de weg staat. 

Misère

Gistermiddag, zondag 18 oktober, ontving ik van mijn vriendin een appje. "Vind je het goed als ik vanavond bij je op bezoek kom?" Natuurlijk vind ik dat goed. Graag zelfs! Zeker in deze tijd.

Ik merk dat het huisarrest, opgelegd vanwege het niet nader te noemen virus, mij veel verdriet doet én frustratie oplevert. Grote delen van de dag sta ik op het punt om in janken uit te barsten.

Hoe ga ik om met mijn irritaties? Welke alternatieven zijn er voor het gemis aan sociale contacten (activiteiten, collega's, vriendinnen)? 

Mijn vriendin kwam dus op bezoek. We hebben samen naar 'the Masked singer' gekeken. Maskers zijn ons niet vreemd. In haar geval figuurlijk: zij zet een masker op om autisme te camoufleren. Ik draag zomers op vakantiekampen wel eens een masker tijdens een spooktocht of vossenjacht.

Zojuist heb ik drie bladen (waarvan van 1 blad twee exemplaren) en een stapel grote vellen papier gekocht. Woensdagmiddag komt zij weer op bezoek, en gaan we ieder weer een moodboard maken. 

Welk thema weet ik nog niet. Mijn mood is naait best, en wordt eigenlijk alleen maar slechter. Ik ben dan ook blij als ze op bezoek komt. Dan voel ik mij een heel klein beetje minder slecht.

De donkere dagen voor Kerst zie ik niet met vertrouwen maar wél met angst tegemoet. Wanneer komt er eindelijk een einde aan mijn detentie? Of zit ik in de isoleercel en heeft iemand de sleutel weggegooid?